Wernisaż poplenerowej wystawy „Pejzaże” i kubańskie fotosy Zofii Danuty Pasińskiej w części południowej i wieczorny multi-artystyczny program „Pasja tanga” zespołu Machina del Tango z gościnnym udziałem argentyńskiej pieśniarki Susanny Moncayo uatrakcyjniony przerywnikiem słowno-tanecznym w wykonaniu aktora Jana Jangii Tomaszewskiego oraz pary tanecznej Anny Ibszerszer i Piotra Woźniaka złożyły się na cało-sobotnie fascynacje otwierając Majowe Konfrontacje Artystyczne, które maj-ekstatycznie potrwają przez kolejne weekendy przyciągając rzesze „milo-śników”.

Radość tworzenia
Pluskające plamkami malarstwo pani Zofii wydobywa z krajobrazu barwę rozmywając nieco strukturę, tętniąc kolorem. Pejzaże Pasińskiej to nowokreacje, powtórne stworzenia, odtworzenia o interesującej interpretacji. Intensywne w barwie i subtelne w kształcie… są jakby uniwersalne dekoracyjnie. Powiesiłbym te obrazy na zacisznych ścianach domowej intymności, aby swoją zielenią koiły, czerwienią rozpalały, a swym wyszukanym stonowaniem stanowiły o elegancji salonu, dobrym smaku i atmosferze domu. Kubańskie reminiscencje, a szczególnie czerwień radosnych pejzaży, podgrzewały kuluarowe emocje części wieczornej.

Pasjonatango
Każdej wycieczce do Kąśnej Dolnej towarzyszy ów upragniony dreszczyk emocji, który działa już na zasadzie odruchu Pawłowa. Tym razem spo-tango-wany został wieścią o gorących rytmach z krainy okiełznanej gwałtowności czyli z magicznego kręgu kultury iberoamerykańskiej. Śpiewaczka Moncaya, kompozycje Piazzolli i jeszcze kilka uznanych nazwisk podziałało także kusząco na znajomych i po 40 minutach całkiem przyjemnej podróży (poprzez, sycące oczy zielone pagórki) mogliśmy kolejny raz ucieszyć zmysły wysmakowaną porcją sztuki.

Machina rozpoczęła instrumentalnym przeglądem swoich podzespołowych umiejętności. Ku radości nobliwej, ciut starszej publiczności zabrzmiały przedwojenne tanga, które przywołały zapewne wszystkie piękne chwile… Dama wieczoru Susanna Moncayo wykonywała swe pasjonaty rzewnie i czule jakby chciała się pokłonić naszej polskości. Przepiękne pieśni przepojone smutkiem podkreślały charakter pochodzenia tanga, o czym jak zwykle ciekawie, prowadząca koncert pani Krystyna wspomniała we wstępie. Temperaturę podniosły występy pary tanecznej, która w trzech tangach pokazała Condigos (oryginalna nazwa tanga argentyńskiego) w całej krasie kulturowej. Każdemu pojawieniu się pary towarzyszył szeptany szumek i powykonawczy aplauz. Para zademonstrowała między innymi styl zwany milonguero charakteryzujący się lekkim nachyleniem ciał partnerów i delikatnym prowadzeniem oraz dynamicznym markowaniem kroków, i te właśnie argentyńskie hołupce podobały się publiczności (której tylne rzędy oglądały popis na stojąco) najbardziej. Interwałową ciszę przerywał swym tubalnym deklam-aktorstwem Jan Janga recytując wiersze także na temat tanga.

…ra ta tam, ra ta tam, ra ta tam…

PS
Późnym wieczorem musiałem z żonką ćwiczyć kroki do tanga…

Krzysztof Ziewacz

Sposobność nie była byle jaka, skoro wcześniej w Tuchowie rozstrzygnięto, kto zawarł więcej cię(żaru) w najlżejszych słowach. Nie istotne już było, czy wyszedł po drabinie, czy uniosły go skrzydła. Pięknie czytali konkursowiczów Karolina Wójs – Barys i Jan Borek, którego donośny baryton mieni się jeszcze wybrzmiewającym dźwiękiem w sieni słonecznych cieni Trzech Słońc. Mnie najbardziej urzekł, niespodziewanym ściegiem szyty, wiersz Czesława Markiewicza, obnażający (sk)rzeczywistość naszych glo-banalnych czasów. Wydarzenie podmalowała swym kolo-rytem grupa artystyczna Ars, a ku Trzem Słońcom wznosili swe trąby grzmiące trzej puzoniści od „Paderewskiego”.
www.inTARnet.pl

Gwoli kronikarskiego obowiązku odnotować należy kilka najważniejszych nazwisk i faktów co niniejszym czynię:

Finał II Międzynarodowego Konkursu Poetyckiego Liberum Arbitrium
“Polska Poetów 2007″

NAGRODY “LIBERUM ARBITRIUM”
(100 egzemplarzy autorskich tomiku wierszy)
Łucja Gocek (Chojnice), Jolanta Tarko (Miechów), Ela Galoch (Turek), Iza Smolarek (Rosmalen) i Leszek Wójcik (Kraków)

WYRÓŻNIENIE “LIBERUM ARBITRIUM”
(druk wybranego przez jury utworu w antologii pokonkursowej pt. “Polska Poetów 2007″)
A. Wantuch (Tuchów), J. Szczepański, Z. Mierosławski, A. Mróz i W. Bożek (Tarnów)

Na uwagę zasługuje również i to, jak wielu spośród 40 polskojęzycznych poetów, wyróżniono z naszego regionu! Niniejszym gratulujemy zarówno warsztatu, jak i wrażliwości twórczej.

Słowa pieśni na otrzeźwienie:

Gruzińska piosenka…
Spulchnię ziemię na zboczu i pestkę winogron w niej złożę,
a gdy winnym owocem gronowa obrodzi mi wić,
zwołam wiernych przyjaciół
i serce przed nimi otworzę…
Bo doprawdy – czyż warto inaczej na ziemi tej żyć?
Cóż, czym chata bogata! Darujcie, że progi za niskie,
mówcie wprost, czy się godzi
siąść przy mnie, ucztować i pić.
Pan Bóg grzechy wybaczy
i winy odpuści mi wszystkie…
Bo doprawdy – czyż warto inaczej na ziemi tej żyć?
W czerni swej i czerwieni zaśpiewa mi znów moja Dali,
runę w czerni i bieli do stóp jej,
niech przędzie swą nić!
I o wszystkim zapomnę,
i umrę z miłości i żalu…
Bo doprawdy – czyż warto inaczej na ziemi tej żyć?
A gdy zmierzch się zakłębi
i cienie po kątach się splotą,
niech się cisną do oczu, niech wiecznie pozwolą mi śnić
płowy bawół
i orzeł srebrzysty,
i pstrąg szczerozłoty…
Bo doprawdy – czyż warto inaczej na ziemi tej żyć?

tłum. Andrzej Mandalian